Yada dikkate alınsa bile okunma olasılığı bir o kadar zayıf. Sanal ortamın doğallığında bu var çünkü. Zaman ayırıp okuyan arkadaşlara baştan teşekkür ediyorum.
Bir çoğunuzu sadece fotoğraflarınızdan ve paylaşımlarınızdan tanıyorum. Sizlerin büyük çoğunluğuda beni yaptığım albümlerden, kliplerden, konserlerden yada son dört yıldır Roj TV’de arkadaşlarımla birlikte hazırlayıp sunduğumuz Renkler ve Sesler programından tanıyor. Bir çoğunuz yukarıda saydığım etkileşim sonucu benimle arkadaş oldu. Buysa, özellikle son on yılda, çoğu zaman tek başına, büyük zorluklara karşı direnerek verilen emeğin ve ortaya çıkan şarkıların, bu ortamda en güzel karşılığı.
Kimi insanlarda, ’listemde buda bulunsun´ diyerek arkadaşlık talebinde bulundu. Fakat daha sonra bir çoğuyla paylaşımlarda birbirimizi biraz olsun tanıma ve anlama fırsatı oldu. Ama o sebeple ama bu sebeple. Sonuçta yorumlarınızla ve mesajlarınızla bunca yıl destek oldunuz. Bunun için hepinize yürekten teşekkür ediyorum.

Benimle ilgili son gelişme sizlerle paylaşıldı. 30 kasım’da, başta ANF olmak üzere haber ajanslarında hakkımda, Diyarbakır 7. ağır ceza mahkemesince, `örgüt propagandası yapmaktan´ tutuklama kararı verildiği haberi geçti. Bir arkadaşın benimle ilgili yazdığı şu yorum çok dikkat çekiciydi; `Dün Ahmet Kaya’ya yapılanlara vah tüh edip siyasi malzeme yapmaya kalkan Fetullahçılar, bugün öğrencisi Çetin Oraner hakkında tutuklama kararı verdiriyor’.
Evet işin özeti bu. Fetullahçıların iki yüzlü, sahtekar kimliğini bir kenarda tutacak olursak, siyasi operasyonlarda sıra muhalif sanata geldi ve bu nedenlede önce beni seçmeleri tesadüf değil. Salt Ahmet Kaya’nın öğrencisi olduğum içinmi beni seçtiler? Kesinlikle hayır!
Ahmet Kaya’yı linç etmeye kalkan, ölümünden sonra da içini boşaltıp kullanmaya kalkışan Unkapanı patronlarına ve türk medyasında ki o soytarılara teslim olmuş biri olsaydım, kuşkusuz hedef olmayacaktım. Nitekim Ahmet Kaya aramızdan ayrıldıktan kısa süre sonra, bunların benden beklentisi tamda buydu.
Fakat böylesi bir sanat ve yaşam biçimi en büyük ihanet olurdu.
Kürt halkına karşı en büyük insanlık suçlarının işlendiği, alevilerin baskıyla asimile edildiği, emekçi haklarının gaspedilip sömürüldüğü, kadınlara dönük tecavüz ve katliam kültürünün yaşatıldığı bir ülkede, devrimci sanat yapmak ağır bir sorumluluk. Zor ama onurlu bir tercih. Tercihimi, uzun süreler kaldığım Amed, Dersim, Botan ve Serhat’da ki kürt annelerimin ekmeği ve sevgisinden yana yaptım. Buna layık olmanın mücadelesini verdim, veriyorum ve yaşadığım sürecede vereceğim. Bu mücadeleyi sürdürmek `örgüt propagandası´ yapmaksa ve bu nedenle yargılanacaksam bu benim için bir onurdur! Çocukların ve gençlerin sokak ortasında infaz edildiği ülkemizde, bir tutuklama kararı ve akabinde yargılanmak çokta önemli değil. Şarkılarımı okumaya devam edeceğim. Yaptığım yeni şarkılar sırada ve nerede olursam olayım sözümü esirgemeyeceğim. Canları yandı ki beni hedef seçtiler. Canlarını yakmaya devam edeceğim.

Kararın duyulmasının ardından yüzlerce destek mesajı ve telefon geldi. Bu sayfada arkadaş olmadığımız halde dayanışma gösteren arkadaşların sayısal çokluğu daha fazla güç verdi. Dayanışma içinde olan bütün duyarlı arkadaşlara ve sanatçı arkadaşlarıma teşekkür ediyorum. Benimle ilgili ahkam kesen, Unkapanı bağımlısı beyler, hanımlar... Bunlarada gülüp geçiyorum.
Sonuç her ne olursa olsun, bütün arkadaşlara sesleniyorum. Her nerede olursak olalım, Ezilenlerin Özgürlük Mücadelesinde bugüne kadar yaptıklarımızın bundan sonra çok daha fazlasını yapmak birbirimize gösterebileceğimiz en büyük dayanışmadır. Bu, insan olmanın gereğidir ve en büyük onurdur. Bu uğurda kendini ateşe atanlara olan sevgimle, Güneş’li bir ülkeye olan inancımla yürekten selamlar.
Çetin ORANER